خبرنامه همسایه شماره 4

گرایش به آپارتمان سازی مثل یک ویروس مسری بین همه پخش شد و آپارتمان ها و مجتمع های مسکونی مثل قارچ در هر گوشه ای از شهر روییدند.

 

سال های اول بعضی ها با زندگی در آپارتمان، مخالف بودند و واحدهای کوچک در هم تنیده را شبیه قلک می دانستند ولی همه کسانی که عاشق حیاط و حوض و باغچه بودند بالاخره به جریان آپارتمان سازی تن دادند و حیاط های کودکی و جوانی شان، جایش را به آپارتمان های بلند سپرد.

دوباره رسیدیم به زندگی به سبک مادر بزرگها و پدر بزرگها ، زندگی در خانه های مستقل در بسیاری از محله ها معنایش را از دست داده و در هر ساختمان چند یا چندین خانواده زندگی می کنند. البته یک تفاوت اساسی وجود دارد. اتاق های کنار هم و دور تا دور یک حیاط بزرگ به واحدهای روی هم چیده شده تبدیل شده اند و زندگی افقی گسترده در سطح زمین به زندگی عمودی مبدل شده است .

وما وارث عنوان آپارتمان نشین شدیم  و سبک جدیدی از زندگی را آموختیم هر چند گاه گاه به یاد حوض با صفای خانه پدربزرگ آهی می کشیم و یادش به خیری زیر لب می گوییم اما می دانیم گذشته ها دیگر باز نمی گردند و ما تنها دلخوش یادآوری خاطرات خوش گذشته ایم .

نمی دانم در آینده زندگی چگونه خواهد بود و فرزندان ما چه خاطراتی را با خود همراه خواهند داشت ؟

                                                                                                                 

                                           

                                                                                               

                                                           

 

 

آپارتمان نشینی و حقوق قانونی و حوزه مسئولیت ها

یکی از درگیری های زندگی امروز در شهرها، به ویژه کلان شهری همچون تهران، زندگی آپارتمان نشینی است این شیوه زندگی علاوه بر آنکه موجب تداخل خرده فرهنگ ها، به ویژه خرده فرهنگهای  مخالف هم شده، نا بهنجاری های دیگری را هم رقم زده که هریک در نوع خود پیچیده می باشد. از جمله مشکلاتی که در آپارتمان نشینی بسیار به چشم می خورد موضوع اداره امور ساختمان است .

 از آنجا که هر اجتماعی اعم از خانواده (که یک اجتماع کوچک است) ، یا هر جامعه ای به عنوان یک اجتماع بزرگتر ،نیازمند مدیر یا مدیرانی برای اداره امورخود هستند، در مجتمع های ساختمانی (آپارتمانی) نیز این ضرورت به وضوح احساس می گردد. که در این

به  خصوص قانون تملک آپارتمانها و آیین نامه اجرائی آن مصوب  سال1343 و اصلاحیه های بعدی آن، ضوابط و  مقررات حاکم بر این موضوع را مشخص نموده  وکلیه مجتمع های مسکونی، اداری، تجاری را ملزم به رعایت ضوابط و مقررات حاکم بر آن نموده است.

                        منظور تعیین هیات مدیره ابتدا می بایست مجمع عمومی مالکین به شرح ذیل تشکیل گردد.

مجمع عمومی مالکین

در صورتی که تعداد مالکین از سه نفر تجاوز نماید مجمع مزبور تشکیل می گردد و به عبارتی مجمع عمومی از گردهمائی مالکین تشکیل می گردد.

 هیات مدیره وظیفه دعوت از مالکین را به عهده خواهد داشت لازم به ذکر است که برگزارکنندگان مجمع موظف می باشند دعوتنامه هایی را به نشانی کلیه مالکین ارسال ویا با تماس تلفنی از آنان جهت شرکت در جلسه دعوت به عمل آورند و چنانچه مالکینی در محلی جز نشانی خود مجتمع ساکن باشند موظفند رسما آدرس وشماره خود را به هیات مدیره اعلام نمایند در غیر این صورت هیات مدیره وظیفه ای جهت یافتن  نشانی مالکین را ندارد و مسئولیتهای این بی اطلاعی بر عهده خود مالک بوده ، حق هیچ گونه اعتراضی را نداشته و موظف به انجام تصمیمات صورت گرفته  توسط هیات مدیره می باشند."

  اگر کسی به عنوان نماینده یکی از مالکین تعیین شده باشد باید قبل از تشکیل مجمع عمومی وکالتنامه رسمی (که در دفترخانه تنظیم شده باشد) ویا غیر رسمی (نوشته کتبی) خود را به مدیر یا هیات مدیران ارائه نماید .

تشکیل جلسه به وسیله اطلاعیه در تابلو اعلانات نیز امکان پذیر است و مستاجرین ساکن در مجتمع موظف می باشند که مالکین را از تشکیل مجمع عمومی با خبر سازند.

باتوجه به مراتب فوق اگر مالکین ویا نماینده آنان در جلسه حضور پیدانکنند جلسه موکول به پانزده روز بعد می گردد و چنانچه در این جلسه نیز اکثریت لازم حاصل نگردد جلسه برای پانزده روز بعد تجدید و تصمیات جلسه اخیر با تصویب اکثریت عده حاضر معتبر خواهد بود مجمع عمومی مالکین باید حداقل هر سال یک بار تشکیل گردد.

 وظایف و اختیارات مجمع عمومی به شرح ذیل می باشد:

1-تعیین رئیس مجمع عمومی

2-  انتخاب مدیر یا مدیران و رسیدگی به اعمال آنها

       3  – اتخاذ تصمیم نسبت به اداره ساختمان.

 

 

4- تصویب گزارش مربوط به درآمد و هزینه های سالانه.

5- اتخاذتصمیم در ایجاد اندوخته برای امور مربوط به حفظ و نگهداری و تعمیر بنا. 

6- تفویض اختیار به مدیر یا مدیران به منظور انعقاد قراردادهای لازم برای اداره ساختمان.

مجمع عمومی عادی می تواند به طور فوق العاده هم به شرح ذیل تشکیل گردد در صورتی که هیات مدیره نتواند درخصوص یک موضوع خاص و مهم اتخاذ تصمیم نماید(مثلا  درخصوص بازسازی و تعمیرات اساسی ساختمان و...) مجمع عمومی عادی به طور فوق العاده تشکیل می گردد که این موضوع بنا به درخواست مالکین و یا هیات مدیره می باشد. صلاحیت مجمع عمومی عادی به طور فوق العاده همان صلاحیت مجمع عمومی عادی می باشد.

مجمع عمومی فوق العاده، در صورت استعفا، فوت، عزل یا حجر مدیر یا مدیران قبل از انقضا مدت ماموریت به منظور تجدید انتخاب هیات مدیره جدید تشکیل می گردد..تصمیمات مجامع برای کلیه مالکین الزام آور است  .

 

مدیر یا مدیرانی که طی جلسات مجمع عمومی مالکین انتخاب می شوند مسئول حفظ و اداره ساختمان و اجرای تصمیمات مجمع عمومی می باشند تعداد هیات مدیره می بایست فرد بوده و مدت ماموریت آنها نیز طبق قانون دوسال است. اما مجمع می تواند این مدت را اضافه و انتخاب مجدد مدیر یا مدیران نیز بلامانع است.

مدیر یا مدیران مکلفند تمام بنا را به عنوان یک واحد در مقابل آتش سوزی بیمه نمایند.

در کلیه ساختمانها که بیش از ده واحد آپارتمان داشته باشند مدیران مکلفند برای حفظ و نگاهداری و همچنین نظافت قسمتهای مشترک و سایر امور مورد نیاز دربان یا سرایدار استخدام نمایند.

مدیر یا مدیران همچنین مکلفند میزان هزینه های مستمر و مخارج متعلق به هر شریک و نحوه پرداخت آنرا قبل از پرداخت هزینه به مالکین اعلام نمایند. و در صورت استنکاف، طبق مقررات قانونی برای وصول آن اقدام نمایند.

 

 

 

                                                      

/ 0 نظر / 15 بازدید